شمارهٔ ۱۲۸۳

ا اهلی شیرازی
0 Altın Yaprak
در وقت گل چو غنچه چرا دل فسرده ای جامی بکش بشادی گل ورنه مرده ای ساقی شراب تلخ ترا خوشگوار نیست عیب نمی کنم که چو من خون نخورده ای سر می زند اشعه نورت چو آفتاب از چشم های پرده چه در زیر پرده ای گیرم که مدعی همه عالم ز رشک سوخت غم نیست چون تو در دل ما خانه کرده ای خرمن چو گل به باده ای سرو پیش یار در خاکدان دهر چرا پا فشرده ای اهلی چه عاشقی که نمیری ز درد عشق ناموس اهل عشق تو بی درد برده ای

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.