شمارهٔ ۱۳۱۸
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
اول ز عاشقان به وفا یاد می کنی
عاشق چو شد فریفته بیداد می کنی
گویا به عشوه یار توام یاد می کنی
شادم بدین قدر که دلم شاد می کنی
خواهند عاشقان تو خود را ز رشک سوخت
زان رو که بس حکایت فرهاد می کنی
گفتی گذشتم از سر خونت به دوستی
باز این چه دشمنی است که بنیاد می کنی
اهلی خموش باش که آن گل نه زان تست
گر تو هزار ناله و فریاد می کنی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş