شمارهٔ ۳۰۱
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
آن خواجه گرش گاه بخرمن نقتد
کس را ز کفش جوی بدامن نفتد
گر افکنیش ز شاخ طوبی بزمین
چون غنچه ز مشت او یک ارزن نفتد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş