شمارهٔ ۳۰۱
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
گر خورد در فوت ما آن گل تاسف دور نیست
می گزد در ماتم پروانه شمع انگشت خود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş