شمارهٔ ۹۸۲
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
گنجی چو تو در سینه به کونین چه کارم
مستغنی ام از هردو جهان من که تو دارم
چون ذره بر آنم که به خورشید رسم باز
در همت خو پست نیم گرچه غبارم
درمان دل از لعل تو جویند حریفان
من درد دل خود به خدا باز گذارم
چون بلبل اگر زار بگریم مکنم عیب
زاری ز غمت چون نکنم عاشق زارم
جایی که بتان را سگ خود می نشماری
انصاف دهم من چه سگم در چه شمارم
در ملک دلم غم به جفا دست برآورد
وقت است که من هم به دعا دست بر آرم
اهلی ز کنار و بر خوبان نشوی سیر
هرچند من از خلق دو عالم به کنارم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş