Bah İtibâr-ıla Kim Nakş-bend-i Kün-fe-yekûn

A Ahmedi Ahmedi
0 Altın Yaprak
Bah itibâr-ıla kim nakş-bend-i kün-fe-yekûn Bu yaprag üzre nice yazdı nakş-ı gûn-â-gûn Ne sanat itdi agaçlara Kudretüñ kalemi Ki reng reng görinür nite ki bûkalemûn Şafak bigi oldı tonı bâguñ âl ü nârincî N’irede-y-idi bu hoş-reng-i atlas u iksûn Dökile lal-ile dînâr toprag üstinde Meger ki çıhdı bu yirden hazâyin-i Kârûn Yeşil agaca nazar it ki sıbgatu’llahdan Nice benefş ü kızıldur u saru vü gül-gûn Budahlaruñ hafakanın dem imtilâsından Gidermege zer ü yâkût hevâ ider macuñ Tolamiş-iken agac özdeginde sarmaşuk Bu resm-ile yerekân olmış ol aceb neçün Düşer bu topraga bî-hûş u zâr u zerd evrâk Meger hazân yili içürdi bunlara efyûn Gören kişi sögüdüñ yapragını bürkededir Sunuñ yüzinde ne çâbük yüzer bu zerrîn nûn Nebât hâlini gördüñ ki n’itdi bâœ-ı hazân Pes olagıl bu bekâsuz cihâna sen magbûn Kanı arûs-ı reyâhîn bizenüben kuşlar Nüvaht itdügi gül-zârda ney ü kânûn Kanı ol ki efser-i yâkût urınur-ı-dı gül İderdi bülbül aña karşu nagme-i mevzûn Kanı ol ki sebze-y-ile hulle-pûş-ıdı kühsâr Kanı ol ki lâle-y-ile lal-i reng-idi hâmûn Kanı ol ki işve vü âl-ıla halkı nergis-i mest Kılurdı yâr gözi bigi ışkına meftûn Kanı ol ki yüzini müşg ü gül-âb-ıla yuyuban Benefşe gâliye dutardı zülfine dünü gün Bozardı sebze vü sarardı ol yeşil yaprag Döküldi gül yile gitdi benefşe olup mahzûn Yumuldı nergisüñ uş gözi düşdi lâle yire İçi karara yanup taşı oldı garka-i hûn Biten yiter dirilen ölür ü gleen gider Bu yirde evvel ü âhir hemîn budur kânûn Felek degirmenine ibret-ile bah göresin Ki degzinüp niçelerüñ süñügin eyledi un Ale’l-hakîka Hakuñdur hemîn Vücûd-ı Bekâ Dahı ne varsa bekâsı fenâyadur makrûn Bahâr-ıla bu hazânda ne nakşı kim gördüñ Kamusı ol-durur ol bî-gümânz derûn u birûn Bu ışk u âşık u maşûk ol u hem anuñdur Cemâl-i suret-i Leylî vü hayret-i Mecnûn Sıfât-ı zâhir ü zâtını bilmeginde anuñ Ukûl kaldı perîşân nüfûs oldı zebûn Muhayyer oldı bu fikretde Bû Alî Sînâ Cünûna düşdi bu hikmetde akl-ı Eflâtûn Gerek mi ayn-ı inâyet müsebbih olgıl aña Ki nûn içinde aña tesbîh ider-idi Zü’n-nûn Kelîm elinde asâyı ol eyledi sübân Hem oldur ögreden ihyâ-y-ıçun Mesîhe füsûn Risâlete iden oldur Muhammedi Muhtâr Vücûdı Âdemüñ ol dem ki tîn-ıdı mesnûn Yir-ile gök toludur cümle kudret âsârı Aceb mi akl olur-ısa bu kudrete mecnûn İrişmege aña yol müşkil ü perîşândur Hemîn şerîat u Kur’ândur aña râh-nümûn Çü farz u nefli anuñ cümle sünnetu’llahdur Düriş dahı itme ol işi ki olmaya mesnûn Günâh çogı-y-ıçun üzme rahmetinden ümîœ Ki rahmeti gazabından olur anuñ efzûn Günâha tevbe-y-ile göz yaşını salgıl kim Bu çirke göz yaşıdur su vü tevbedür sâbûn İ Ahmedî Hakı bilgil mü’essir-i her-şey Zılâm u nûr n’olur yâ tabâyi-i gerdûn Zılâm u nûr arazdur araz nedür muhdis Tabâyi uş mütegayyir mizâc-ı gerdûn dûn Ger Âdemî-y-iseñ umma vefâ bu gerdûndan Ki gâv olanlara ider mütâbaat gerdûn Tevakku itme mürüvvet bu çarh u ahterden Ki fazl düşmenidür çarh u ahter-i vârûn Benüm bu kaddüm ü göñlüm hünerden olmışdur Birisi çeşme-i mîm ü birisi halka-i nûn Fünûnu fazl-ı kemâle irüreyim diyüben Ne dürlü saylar itdüm ki el-cünûn u fünûn Fünûn-ı fazlı çü bildüm ki halk içinde nedür Dürüst oldı katumda ki el-fünûn u cünûn Kelâmı hatm idelüm ol melik duâsı-y-ıla Ki oldı ilm serâyına anuñ sehâsı sütûn Penâh-ı milk-i Süleymân Emîr Sülmân Beg Ki oldı adli-y-ile milk fitneden me’mûn Anuñ duâsı-la kürsî sahâyifi merkûm Anuñ senası-la arşuñ defâtiri meşhûn Hak eylesün anı sâhib-kırân bu âlemde Niçe ki devr-ile gidüp gele dühûr u füzûn

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.