Bahâr Oldı Bezendi Dâr-ı Dünya

Bahâr oldı bezendi dâr-ı dünya Çiçekden oldı yür gül-zar-ı ukbâ Çemen Erteng nakşın gösterür kim Sabâya Hakdan irdi rûh-ı Mânî Agaçlaruñ görüp neşv ü nümâsın Heves ider ki yire ine tûba Şecerde rûşen uş nâr-ı şükûfe Meger girü tecellî buldı Musa Sabâ ölmiş yiri uş kılur ihyâ Zi virilmiş aña icâz-ı Îsâ Tolu nur u sürûr u revhi ü reyhân Meger oldı çemen Firdevs-i ala Benefşe gûş olmışdur meger kim İder bülbül gülüñ vasfını imla Gören gül nâzın u bülbül niyâzın Bilür nice-y-di Mecnûn-ıla Leyla Uzatmış dillerin susen meger kim «enâsın ider ol sultânuñ inşa İmâret kıl bizi câm-ıla sâkî Harâb olsun n’olur bünyâœ-ı takva Şerîat ahmakı nehy itse andan N’ola çün akl virür aña fetva Kadeh gam bahrına keştîdür ol kim Necât isdeye bi’smillahi mecra Görüben itidâlını bahâruñ Ki andan zinde olur ervâh-ı mevta Gülüñ karşusına sâz itdi bülbül Bu şiri kim taña kaldı aña şura Ne renge nakş itmiş sini Mevlâ Ki âlem ışkuña kılur tevella Lebüñde gizlü esrâr-ı kuli’r-rûh Yüzüñde rûşen envar-ı tecella Bu saç mı yâ şeb-i yelda vü ya Kadr Bu yüz mi bedr mi yâ îd-i Adha Agız mı bu ki varlıgın bilene Diyilür yalemü’s-sırre ve ahfa Saçuñuñ ukdesidür zulma menzil Gözüñün işvesidür sihre me’va Gözüñe ne aceb öykünse nergis Ki olur bî-hayâ ol ki ola ama Yañaguñ hacletinden derledi gül Bi-hamdi’llah hayâ var anda bârî Helâl itdüm gözüñe kanumı kim Yoluñda ölmek-durur dirlikden evla Gözüñe pend it zulmı kosun kim Şehüñ der-gâhı oldı adle mesva Melik Sülmân Süleymân-ı zemâne Ki aña kul yaraşur Fagfûr u Kisra Şeh-i iklîm ki oldı vü olısar Anuñ hükminde cümle mülk-i dünya Hak anı şahlıga hâs itdi düşmen Nedür bâtıl nitekim Lât u Uzza Ferîdûnsın olursa hasm ›ahhâk Ola tamarları boynında efc î Kapuñuñ zînetin görüp selâtîn Saña kul olmagı ider temenna Sözüñde yoh dimek yohdur meger kim Dilüñde zıdd düşdi yı-y-ıla ha Sözüñ vardur dimekdür sâyile kim Dilünüñ lâzımıdur vâv-ıla ra Cihana cân u belkim câna hem cân Bugün sensin nite kim lafz u manâ Ne başara senüñle düşmenüñ kim Ne avretdür ne er şöyle ki hunsa Nesebden yohdur assı düşmenüne Ki renginden bulamaz nefi cinnî Bilür hâlin elüñde n’olısar lîk Virür kendüzine olmaz tesellî Bulıt cûduñdan idrâr alur-ısa Getüre şehd-hanzal kand-kesnî Suyı ola Âb-ı Hayvân topragı müşg Eger çeşme bula lutfuñdan icra Saña gûn bigi her iş oldı rûşen Ki ider râzın felek göñlüñe inha Dilerse keşf-i râz itmek zamirün Komaya gayb sırrında muamma Görürse hûr u Rıdvân meclisüñi Diyeler kim zi sûret zî heyûla Olur dilinde şîrin Ahmeînüñ Senüñ medhüñ nite ki esma-i hüsna Kişi ki itmeye medhüñ suhfın ez-ber Mecûsîdür kitâbı Zendvâsta Niçe kim ömrden bula mevâlîd Atâ zî kübrî vü uzmi vü sugra Saña heylâc ömrüñ bahşiş itsün Atâdan anı kim ol oldı uzma Adûnuñ kısmeti sugrî düşüben Virilsün mevhibetden saña kübra