Dolâbı Görince Döner Aglayı Zâr U Zâr

Dolâbı görince döner aglayı zâr u zâr Âşık bigi ki cânın yaha firâk-ı yâr Yârından ayru düşdi anuñ-çun benüm bigi Göz yaşını döküben iñiler hemîşe zâr İçi taşı delük delük ü şerha şerhadur Düşeli ögîne gam-ı yâr u gam-ı diyâr Düşdügi-çün vatandan ırah ol garîbi gör Ki âşüfte olup nice döner ü dutmaz karâr Çoh dürlü zahm yidi vü çoh dürlü çekdi cevr Anı vatandan ayıralı devr-i rûzigâr İñlerse çeng bigi n’ola çünki zahm yir Nâle iderse n’ola çü ney bigi derdi var Geh bend ü kayda düşibenüñ oldı çâr-mîh Geh süriyebenüñ yüzi üstine düşdi hwâr Dâyim rükû c u secdededür Hızr bigi ol Anuñ-çun oldı irdügi yir tâze sebze-zâr Dolâb bir su-y-ıla suvarduhda bir yiri Unnâb-ıla ineb biter ü hem gül ü enâr Nesrîn-ile benefşe vü hem lâle açılur Dahı hezâr dürlü reyâhın-ıla semâr Bir yirde bir su-y-ıla biten nesne muhtelif Fikr it bunı ne sun c olur u nîce kâr u bâr Pes bil ki var-durur kamunuñ bir mü’essiri Kim ilm vardur anda vü kudret hem ihtiyâr Dolabuñ inüben girü çıhdugını görüp Bil kim degül bu çarh-ı felek işi pâyidâr Geh çıharur yaharu geh aşaga indürür Pes âkıl-ısañ itme anuñ ömrine itibâr Dolâb suda gözyaşı dökdise Ahmedî Kan dökdi yaş yirine od içinde şem-vâr