Niçe Bezenüp Düzense Gül-zâr

Niçe bezenüp düzense gül-zâr Gördükde yüzüñi kala gül zâr Reyhân saçuñuñ hamına hayrân Nergis gözüñ alına perestâr Gonca dudaguñdan uş işâret Lâle yañaguñdan uş nümûœâr Yaz oldı benefşe kohusından Mensûh olur gül-âb-ı attâr Pür-reng ü safâ vü sebze sahrâ Pür-bâng ü nevâ vü nagme küh-sâr Cennet bigi pür-şükûfedür bâg Havrâ bigi hulle-pûş esçâr Eşcâr dibinde nûş idüp mey Gûş it ne dir-ise mürg-i eshâr Gül mevsümidür ko tevbeyi kim Bir kez dahı ola tevbe nâ-çâr «ûfîde safâ mı var çü Rezzâk Zerrâk olandan oldı bîzâr Cürmüñ çog-ısa n’ola olur afv Bir tevbe-y-ile hezâr evzâr Cürm itmez-isem ki anı Hak örte Pes nice diyile aña Settâr Çün akldur âfet-i ten ü cân Bir dem kişi nice ola hüşyâr Senlik saña çün hicâb oldı Senligüñi sür ki görine yâr Varlıgını ko ki anı bulasın Anda ki ola yâr n’eyler agyâr Senlik ikilikdür anı terk it Birlik diler-iseñ Ahmedî-vâr