Yolumda Cevr-i Devr Olalı Vâki

Yolumda cevr-i devr olalı vâki Başuma geldi çoh dürlü vekâyi Günümde geldi korhulu tarayık Gicemde irdi mihnetlü mevâki Girümden ohlar irerdi nevâfid Öñümde hoœ kılıclardı kavâti Hevâ mahmûn-ıdı cânlara mümlik Hamîm-idi sular amâre kâtı Gehî ehvâl olurdı bañaayık Gehî olca irerdi baña râdi Taşum tolmış-ıdı araz-ı emrâz Nite kim içüm esbâb-ı vecâyi Velî çün şavk var-ıdı göñülde Baña olmadı mâni bu mevâni Nedür ol şavk sultân pây-bûsı Ki oldur dîn ü dünyada menâfi Çü sürdüm yüzümi şâh işigine Degül rencüm bihamdi’llâhi Sâni Hüœâvend-kâr-ı âlem Mîr Sülmân Ki aña lâyık Süleymân olsa tâbi Anuñ afvı-durur her ayba sâtir Anuñ lutfı-durur her cürme şâfi Sezâ-yı saltanat oldugına anuñ Kılıcı hüccet ü bürhân-ı kâtı Nedür ay u güneş ol arada kim Anuñ râyı zıyâsı ola satı Ola-y-dı müşterî cân-ıla hûrşîd Ayagı tozına bulınsa bâyi Anuñ sayi-ledür gün bigi rûşen Şerayide ne var-ısa şevâri Yana çün şem barka garbda hasm Kılıcuñ şakda olarsu lâmi Cemîi işlerüñ-durur garâyib Kamusı sözlerüñ-durur bedâyi Her adı nesh itdi aduñ nite kim Bu Kur’ânla oldı nesh ayruh şerayi Sikendersin ki seddi kılıcuñuñ Olupdur fitne-i Yâcûc’a dâfi Bulınmadı saña mânend bir şâh Cihân bünyadını uralı Sâni Dilüñden câri ervâha meşârib Elüñden sari eşbâha menabi Senuñ zikrüñdedür cümle mahâfil Senüñ şükrüñdedür kamu mecâmi Elüñdür halk rızkına mekâsim Kapuñdur hâcet ehline masâni Cemâlüñ vasfıdur dünyide vâzıh Celâlün sîtidür âlemde şavi Cem-i lutfa tabuñdur müsâid Kamusı hayra fikrüñdür müsâri Duâñ-ıla muazzamdur medâris «enâñ-ıla mükerremdür cevâmi Sen olduñ davet-i ehl-i maâbid Senüñle himmet-i ehl-i savâmi Süñüñe tumedür düşmen nite kim Yılana kût olmışdur dafâdi Celâlüñ nerdübânı-durur ol kim Nühustîn-pâyesidür çarh-i sâbi Nite ki İsfendiyâr ola nügûn-ser Senüñle Rüstem olursa musâri Başı olmış hasmuñuñ ser-sâm-ı sevdâ Devâdur aña macûn-ı mekâmi Senüñ azmüñ n’ireye olsa câzim Döner fi’l-hâl mâzîye muzâri Senün zâtuñ aceb ne zât olur kim Kamu vasfu’l-kemâle oldı câmi Toludur nasruñ ayâtı basayir Nite kim fethüñ ahbârı mesâmi Maânîyi bedî itmege izâh Senüñ zihnüñ-durur rûşen metali Senüñ adlüñle arslan bişesinden Geyikler buldılar ilen madâci Kebuter bâz-ıla dutdı merâiş Koyın kurd-ıla düzetdi merâti Saña saglıh n’ola ger bir kuluñuñ Ayagın aldısa çarh-ı muhâdi Rızâ vü sabrdur her işe çâre Kazaya çünki yohdur hîç dâfi Kamu vardur çü sen varsın var olgıl Çü metbû ola bulınur tevâbi Dutarsân bâşeyi ola bir balaban Ki anuñ saydı ola nesr-i vâki Eger bir rûbehe binüm dir-iseñ Esed sayd itmege olmaya kâni Bahâr u îddür şâha mey it nûş Bögün kim sebz ü tazedür merati Cinan bâgıdur arâf-ı mesarih Bihişt-i huld etrâf-ı mezâri Güle karşu belâbil nagmesine Benefşe boynın egüp oldı samic Gör uş her zerrede yüz lâle nabit Bah uş her sahrada yüz çeşme tâbi Benefşe behmen ü reyhân u sünbül Merâtide ne otlarsa revâti Tolu sebzedür ü nesrîn menâhil Kamu nergisdür ü lâle meşâri Nite kim şem olmışdı Ahmedînüñ Yanarken senden ırah gözi dâmi Zaferânî-y-iken olmış-ıdı gül-gûn Devâmi gözleri-y-ile medami Haka minnet ki ayaguñuñ tozı uş Aña kuhlü’l-cevâhir oldı nâfi Çün irdüm hazretüñe arz itdüm Medâyıhda bedayı la sanâyi Çün idem hutbesin medhüñüñ inşâ Cevabında kala müfham mesâki Olam esnâf-ı ikbâle sezâ-vâr Baña eltafuñ olursa zerayi Sözüm dür şâha vâcibdür işitmek Ne kim söz dir-ise dânâ-yı bâri Yılandur hasm ejderhâ degülken Gerek kim ola aña cehdün müdâfi Kişi düşmenlerinden hayr ummah Taleb itmekdür itlerden ekari Nite kim şem olmışdı Ahmedînüñ Yanarken sender ırah gözi dâmi N’içe olsa çarhda lâmi mesâbîh Niçe çıha metâliden tavâli Sipâh ü haylüñe gerdûn muhayyem Çeriñe encüm-i sâyir talâyi Saña Hak ömr virsün ol kadar kim Hisâbında kala aciz esâbi Kazâda ne belâ kılıcı varsa Adunun başına olsun kavâti Sözüme düşmenüñ başı oldı makta Ki yohdur dahı andan yig makâti