Tahmîs-i Gazel-i Sultân Selîm Hân

- I - Ey cemâlüñ pertev-i envâr-ı subh-ı lem-yezel Berter olsa menzilüñ hûrşîd-i enverden mahal Sende göstermiş kemâl-i sun’ın Üstâd-ı ezel Kudretin izhâr idüp Hak Hazreti ‘azze ve cel Cümle hûbân içre sen cânânı kılmış bî-bedel -II- İşigüñ üftâdesi kemter gedâ mihr-i münîr Pençe-i hûrşîd-i ‘âlem-tâba hüsnüñ dest-gîr Her gedâ-yı âsitânuñ bir şeh-i sâhib-serîr Mısr-ı dilde şâh olur yüzüñ görüp olan esîr Hüsni ey Yûsufdan ahsen ey güzellerden güzel - I I I - Âşıka yâd-ı lebüñ câm-ı şarâb-ı dil-güşâ Câna ol la’l-i musaffâdur mey-i bezm-i safâ Rûh-bahş olmış Mesîhâveş o la’l-i cân-fezâ La’l-i mey-gûnûn görüp cân virmeyen kimdür şehâ Pes meger âdem degül ‘aklında vardur yâ halel - IV - Halka-i zülf-i siyâhuñ ey saçı müşg-i Huten Na’l-i şeb-dîz-i hatuñdur dirler erbâb-ı suhan Kimdür ol ruhsâre-i gül-gûn ile senden geçen Hüsnüñi bir dem gören ey husrev-i şîrîn-dehen Aşkuña Ferhâd olup yoluñda cân virse mahal -V- Kaddüñe hıl’at biçelden hüsni hayyât-ı kazâ Gün gibi yakduñ cihânı ey meh-i zerrîn-kabâ Çâk idüpdür gerçi kim sabrum girîbânın cefâ Dâmenüñ cevr ile elden koya sanma dil-berâ Ol olacak iş degül yakam tutınca tâ ecel -VI- Gözdeki hûn-âbe-i âlüm görüp rahm itmedüñ Yollar üzre cism-i pâ-mâlüm görüp rahm itmedüñ Bu perîşan olmış ahvâlüm görüp rahm itmedüñ Derdmend-i ‘aşkuñam hâlüm görüp rahm itmedün Yol olur dilden dile dirlerdi hod vardur mesel -VII- Bâkıyâ kûy-ı harâbâtı nişîmen kıldugum Bezm-i ‘aşkı şem’-i âhumla müzeyyen kıldugum Ser-nüviştüm hâlidür âfâka rûşen kıldugum Ey Selîm ebrû diyüp çeşm üzre mesken kıldugum Alnuma ‘aşk ile yazılan yazulardur ezel