Yüzüne Nice Diyem Kim Kamerdür

Yüzüñe nice diyem kim kamerdür Kim andan şems dahı bir eserdür Saçuñ anber beñüñdür dâne-i müşg Lebüñ lal ü dişüñ silk-i güherdür Kaşuñ yayından atılan ol ohdur Ki aña cân u dîn ü dil siperdür Kaşuñı akl beñzetmiş hilâle Gör ol bârîk-bîn ne kej-nazardur Gözüm görmek diler dâyim yüzüñi Kamunuñ dilegi nûr-ı basardur Irah senden yanarken şem bigi Bu ne hûn-ı dil ü ne bîm-i serdür Gözümdür feth-i bâb iden oduma Bu ter-dâmen aceb deryâ-cigerdür Gözüñ cânları ider sayd dâyim Bu kanlu nîşe aña böyle hederdür Nazar idüp cemâlüñ görmeyincek Giceden gündüzüm târîk-terdür Getür câmı ki irdi îd ü nev-ruz Çiçekden yir yüzi pür-zîb ü ferdür Çemen hem-şek-i tûtîdür ü lâle Tezerv ü şâh-ı gül tâvus-ı perdür Kelîm olup kelâma geldi bülbül Ki karşusına anuñ nâr u şecerdür Hevâdan her ne kim tagıla anber Bulıtdan her ne kim irer dürerdür Virelüm bâde-y-ile ömr dâdın Bögün kim devr-i şâh-ı dâœ-gerdür Emîr Sülmân e’azz’allahü nasra Ki fazlı anuñ Alî adli Ömerdür Sipâhına muîn izz-ile nusret Livâsına karîn feth ü zaferdür Süñüsi dâfi-i her zulm ü fitne Kılıcı kâmi-i her-şûr u şerdür Kemer baglamayan kullıgına anuñ Nice kim ney veger Rüstem kem-erdür Fütûhı dâsitânı uş görinür Hadîsi İskenderüñ cümle semerdür Görüp işitmege medh ü duâsın Dime nergis benefşe kûr u kerdür Anuñ şükrin diyen dillerde oldı Sözüñ tanı ne resme kim şekerdür İşigi kıble-i erbâb-ı devlet Kapusı melce-i ehl-i hünerdür Eline ebr nice diyeyim kim Anuñ feyzı su bunuñ sîm ü zerdür Dekâyık sırrınadur aklı mahzen Hakâyık dürrine göñli makardur Anuñ-çun sebze-durur adli bâgı Ki şâhuñ kılıcı aña bahûrdur Urınsa tâc hasmı girü hasdür Horûs uş dûn egerçi tâc-verdür Kılıcından adû cân kurtara mı Ki boynı bu kılıca reh-güzerdür «enâsı eflâk tûmârında merkûm Medîhi levh üzere müstetardur Kulına şeh bir at inâm itdi Ne diyeyim ne zîba cânavardur Yürise su-durur yügürse yildür Velîkin berk şöyle kim hacerdür Kazâ bigi irişür düşmene ol Sanasın kim meger pey-i kaderdür N’ireye kişi irmek diler-ise Burâk-ı fikr bigi râh-berdür Hilâl-i feth-durur nali anuñ Anuñ-çun çarh aña bî-siperdür Kayada taşda oldur âhenîn-pây Anuñ-çun yiryüzi andan pür-şererdür İrer bir kâmile bir mülke gerçi Binen yüridüginden bî-haberdür Eger sarsarla koşılur olursa Anı biñ mîl bir demde geçerdür Gereklüden ne kim dirler var anda Eger eksügi varsa bir eyerdür Kayurma Ahmedî kim anı virenden Ol eksük dahı kim dirsin biterdür Seni deryâ bigi bayıda dürre Melik kim pâdişâh-ı bahr u berdür Anuñ inc âmı hwânın sorar-ısañ (XXXIII/40) Cihânuñ varı aña mâ-hazardur Duc âsın her seher vird it anuñ kim (XXXIII/41) Duânuñ mevsümi vakt-i seherdür