Yüzün Renginden Oldı Tâze Gül-zâr

1 Yüzüñ renginden oldı tâze gül-zâr Anuñ-çun virdi revnak yaza gül-zâr Yüzüñ vasfını sâz itdükçe bülbül Küşâyişler kılur ol sâza gül-zâr Sabâya gizlü râzın cümle açdı Çü mahrem gördi anı râza gül-zâr Nisâr itdi ayaguñ toprağı Zer ü yâkût bî-endâze gül-zâr Bu zikr-ile hezâr âvâz üninden Tolu-durur hezâr âvâze gül-zâr Ne gördi ne göriser tâc-ıla taht Melik Sülmân bigi şâh-ı cüvân-baht 2 Uş oldı gül girü mihmân-ı bülbül Nevâ toldı vü berk eyvân-ı bülbül Gülüñ ışkında bülbül şöyle söyler Ki_olur tûti-i cân hayrân-ı bülbül Niçe kim şerh ider şâhuñ cemâlin Güli hurrem kılur elhân-ı bülbül Olur cân tâze bülbül nagmesinden Hemîşe tâze olsun cân-ı bülbül Gül-istân perdesinde her seher-gâh Budur her perdede destân-ı bülbül Ne gördi ne göriser tâc-ıla taht Melik Sülmân bigi şâh-ı cüvân-baht 3 Eğerçi müşg-peykerdür benefşe Senüñ zülfüñe çâkerdür benefşe Nefes zülfüñe urmışdur anuñ-çun Bu resme rûh-perverdür benefşe Nazarda şem-i meclisdür şakayık Dimâga anber-i terdür benefşe Saçuñ kohusını alup reyahîn Gelür anlara reh-berdür benefşe Bu zikri fikr idegeldi anuñ-çun Nefes ki urur muanberdür benefşe Ne gördi ne göriser tâc-ıla taht Melik Sülmân bigi şâh-ı cüvân-baht 4 Bezendi şâhid-i zîbâ-yı lâle Bihişt oldı girü sahrâ-yı lâle Letâfetde nikâb altında rûşen Görinür rû-yı cân-ârâ-yı lâle Cemâlüñ vasfın işitdi hayâdan Kızardı çehre-i ranâ-yı lâle İçi pür-dâg u taşı garka-i hûn Aceb bilsem nedür sevdâ-yı lâle Şehüñ medhin işidüp oldı handân Nitekim gül-ruh-ı lâlâ-yı lâle Ne gördi ne göriser tâc-ıla taht Melik Sülmân bigi şâh-ı cüvân-baht 5 Zer ü zîverle uş mahmûr nergis Kılur yiryüzini pür-hûr nergis Çemende baş götürmişdür meger kim Müzevver tâcadur mağrûr nergis Gözüñüñ ışkı câmın içdi_olamaz Nitekim goncadur mestûr nergis Seher renci-y-le zâr u zerd olmış Meger düşdi tapuñdan dûr nergis Bu virdi ohısa derdine Hakdan Bula-y-dı hoş-şifâ rencûr nergis Ne gördi ne göriser tâc-ıla taht Melik Sülmân bigi şâh-ı cüvân-baht 6 Nikâb açdı ruh-ı rengin-i gonca Güle güldi leb-i şîrîn-i gonca Eteginden tozar dürlü revâyih Toludur ıtr cîb ü çîn-i gonca Ne fikret düşdi lalüñ noktasında Ki teng oldı dil-i gam-gîn-i gonca Zer ü lal ü zümürrüd saça geldi Yoluñ tozına zî âyîn-i gonca Bu zikr içindedür dâyim anuñ-çun Muattardur dem-i müşgîn-i gonca Ne gördi ne göriser tâc-ıla taht Melik Sülmân bigi şâh-ı cüvân-baht 7 Girü uş geldi iy dil-ber şükûfe Cihânı kıldı pür-zîver şükûfe Yeşil yapraguñ arasında rûşen Görinür eyle kim ahter şükûfe Zümürrüd tahtı üstinde oturmış Başında tâc-ı pür-gûher şükûfe İderken Ahmedî bu zikri aña Nisâr itdi zer ü efser şükûfe Ne gördi ne göriser tâc-ıla taht Melik Sülmân bigi şâh-ı cüvân-baht