Cesaret

Bir parça kar beyazı bulut mu Gök mavisi mendil mi anısı olan Savaktan akan serin sular mı Git getir usulca yarana sar Eksilmesin başucundan memleket Kuşattı mı bütün yolları harami Can yoldaşı orman uzak mı Kuşların çığlığına uyarak yürü Omuzlarına güneş vurmuş olmalı Bin nazla büyüyen özlediğin güle Faytonlar sürdün körüklü fenerli Koşum takımları pırıl pırıl doru atlar Nice gelinler götürdün al duvaklı Baş çekip diz vurarak halayda Gün oldu erittin kederli havaları Komadılar ama seni uçarı yürek Değmedi körpe fidan bir ele elin Arpa ekmeğine değdiği kadar Henüz onsekizinde yirmisinde Gül ömrünü yangınlara saldılar Bu usul yürek loncaya yazılmalı Çünkü dem tutmaya başladı çığlık Ve ayrılığın köze döndürdüğü sevda Öyle yalın öyle hırçın ki göğsünde Götürebilir seni güneşli yollara