Aramak için en az iki harf yaz.
20 Mayıs 1947'de Ceyhan'da doğdu. Nazire Ada ile Ahmet Ada'nın oğlu. İlk ve ortaokulu Ceyhan'da okudu. Ceyhan Lisesi'nde okurken öğrenimini yarıda bırakmak zorunda kaldı. Çeşitli işlerde çalıştı. Kayseri’de devlet memurluğu yaptı. 1993'te emekli oldu, 2002 yılında Mersin'e yerleşti. İlk şiiri 'Tabuttur Kitaplar' 1966 yılında Soyut'ta yayımlandı. Sanat ve edebiyat dergilerinde şiir ve şiir üzerine yazılarıyla göründü. Kimi şiirleri Fransızca, Almanca, İngilizce, Kürtçe dillerine çevrildi. 1980'li yıllar şiirinin önemli temsilcileri arasında yer alır. Şiirlerinin İkinci Yeni şiir havzasından beslendiği gözlense de kendine özgü lirik bir şiir kurdu. Gerçekçi tutumlardan beslenen, destansı, lirik, hüzünlü ve incelikli şiirler yazdığı eleştirmenlerce dile getirildi. Uzun ve epik özellikler barındıran şiirlerinde göç, savaş gibi olgulara insanî bir perspektiften bakan çok sesli bir şiire yöneldiği görülür. Poetik yazılarından oluşan 'Şiir Okuma Durakları' (2004) adlı kitabı modern şiir bilgisi içeren bir el kitabı olarak değerlendirildi. 2006 yılında Çukurova Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi'nde '40'ıncı Sanat Yılında Ahmet Ada'nın Şiiri' konulu bir sempozyum düzenlendi, sempozyum bildirileri 'Ahmet Ada'nın Şiirine Bakışlar' adıyla yayımlandı. 19 Mart 2016'da tedavi gördüğü Adana'da hayata veda etti. 20 Mart 2016'da Kayseri'de toprağa verildi.
Ablam çiçekli basma giyerdi. Gurbet ustasıydı, Sıla mı,hüzün saatleri mi? Eylülün ilk haftasıydı.…
Burda mayalanan aşkın yedeğinde Gün vurdu mu yüzünü sulara Bir haber beklerim sevinçli Ulaşan mermere, taşa, içerdeki dosta…
bir ağaç çürüyor ayakta denize karşı yapayalnız dökülmüş yaprakları yaz ortasında derine düşen darmadağın anıların…
Öpüşün karanfil kokardı aşkı bulurdum Işık hızını geçen bir uçakta aşkı Bulutlar tükenir kuşlar görünmezdi Yitip giderdi altımızda nice denizsiz kent…
bitmiş bir sevdanın neresindeyim aşk nerede bitiyor nerede başlıyor ayrılık bakıyorum göremiyorum gözlerinin yitirdiğim anısındayım…
Senin bu küsümser yüz Bir ağlar bir gülersin Seninle ayakta duruyor…
baktım ki uyuyorsun akşam vakti ne sevdalar unutulmuş ne anılar seçiliyor yağmurlu bir gün buğulu bir pencere camı…
gece uzun sürüyor Berfo Ana kapıyı açık tut, yüreğini derelerin fısıltılarına aç bugün tasanda değişen bir şey yok…
Sen ey engin gönüllü düşsever Sıfatsız derviş Dolaştın içinde hep özveriyle Doğu'yu, Batı'yı, sokakları…
yanımdaki masada üç genç kız üç güzel kız sarı saçları bir beyzbol kepinin altındaydı uzak bir şehre eğimliydi gözleri…
Bir parça kar beyazı bulut mu Gök mavisi mendil mi anısı olan Savaktan akan serin sular mı Git getir usulca yarana sar…
Nisan’ın geldiğini söylüyor çayır, kuşlar kalkıp kayısı dalına konuyor. Çiçekler sulara düşüyor, sular alıp götürüyor başka çiçeklere. Bahçedeki kaplumbağanın yaşını soruyorlar, su…
yel ile koşuda birinci seçilmiş rüzgâr böyle dedi deniz kıyısındaki nar ağacı denizden konuşuyoruz gölgesinde koya giren uykulu denizden…
olanca sesindeki gürlük yankılanır kara dağlarda eskiten ne var orada gökyüzünü gövdemden gövdene dağılırken kimya…
çatal kaşık sesi sonra çığlığı bir umutsuzluğa girerken dünyanın dışarda kar saati kırılgan ipek gibi keder var odalarda keder var…
15 / 120 gösteriliyor
Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.
