Sonbahar Yitiminin Ezgisi

Bak ben bir çocuktan çıktım haylaz sarışın Yüzümü güneşe tuttum, aykırı bir çocuktum Buğday başakları arasından dünyaya gülümseyen Bir sonbahar yüzümü yağmurda eskittim Aynaları öptürdüm, aynaları dünyaya tuttum Kuşlar uçuştular içinden dört bir yana Ey sonbahar! Yaprak yaprak savruluşun büyüsü Sevgilerimi sıcak sakla, acılarımı dağıt git Bak ben bir çocuktum sarışın kiraz küpeli Suçum yok sendelediysem bir aşk yangınıyla Çünkü ölümdü ayrılıktı yalnızlıktı Kalbin akan sesiyle daha yeni tanıştım Bak ben başak kadar çocuktum ablası olmayan Şiir çektim ayrılıklarla gölgelenmiş aşklardan Uyanıp her gece uykudan denize açıldım. Ah denize gömseydim denize gömseydim Av şarkılarımı, ayrılıklarla biten aşklarımı Ay bütün gece dizlerimde kanadığı zaman Bak ben okuldan kaçtım üstüm başım kırağı Kıskandım kuşların ulaşamadığı başı dumanlı dağları Günlerdir kendime yakıştırdım, kuşlar yağdı şakaklarıma Sonra yürüdüm her duvara bir pencere açarak Yürüdüm dilimin ucunda yaprak döken bir türkü