Ayrılık Makamı

Gölgeler çoktan örtündü gecenin laciverdini Bir ben kaldım uyumadık bir de rüzgarların sesi Çetelem olmadı hiç hesabım kitabım yok Hep kanayan bir ıslık zorladı seherlerimi Ve nedense yabancı bir yaşamaktı benimkisi Güz oldu ilkyazlarım ki yine deli poyrazlı Efkarım başımdan büyüktü kendimle baş edemedim Ben ne yaptım da aklıma bile yetemedim Bağrımda ateşler yaktım ısınmadı yüreğim Ya bu dünyaya ayarsız geldim ya da ben bana fazla Oysa gözlerimi dökerken ellerime kimseler görmedi Bir sen olasın istedim sen de hiç gelmedin Masallara ne oldu sonra kahramanlarım kimdi O çırılçıplak çığlıkları feryadından deşerdim de Bir eyvahlı sitem kül etti külhan dil'imi Her karanlık koyu bir intiharın habercisiydi Uzak yurtlar için soluğum soluksuz yetsin istedim Hadi gidelim yürü gidelim dedim yalnızlığıma Adımlarımı benden geçirdim İstanbul'dan geçemedim Kan oldum kangren oldum bir senden gidemedim İşte böyle diyorum da bildiklerimi de unutuyorum Herkesin serüveni hayali kadarmış bilmiyordum Bir küçük öykünün akla zarar özetiyim yani Nedense hep bana kalıyor korkutulmuş sokaklar Ve yine beni çağırıyor esmer yolculuğum Kıyıları geçiyorum tan ağartılarında Denizyıldızları uzuyor önümsıra Ardımsıra senden kalan pişmanlık Yine ağzımda o eski şarkının nakaratı Ve yine o hiç eskimeyen hıçkırık Bir yarım sigara atıyorum denize Derin bir ayışığı yanıyor içimde Böyle şeyler de olur mu deme / oluyor işte Ağrılarıma dokunup ahıma düşüyorsun ya Diyorum ki ulan / diyorum ki adam sen de Adını ansam öfkemi yenemiyorum Düşüne yatsam seyrini bitiremiyorum Biliyorum bu ıslak mevsimler davettir sürgüne Gel de şimdi durup dururken / şimdi gel de Anonim bir küfürü ayrılık makamında besteleme