Kabuklarını Kaldırdın Yaralarımın

A Ahmet Kastancı
0 Altın Yaprak
Senin bir suçun yok, Kalbim zaten kırıktı... Zaten batıyordu her nefes alışımda göğsüme; İçim dışım hep yaraydı... Daha önce de sevmiştim çünkü, Daha önce de terkedilmiştim sevdiğim tarafından... İlk ayrılığım değildin, Dudaklarına yerleştirdiğin kuru sıkı bir elveda'yla, Canımı çok fazla yakamazdın... Duymaya alışmıştı artık kulaklarım, Gözyaşlarından aşındığı gibi yanaklarım... Daha önce de ölmüştüm ben öyle hatırlıyorum, Katilimi iyi hatırlıyorum. Senden daha çok sevdiğim, Senden daha çok öldüğüm o güzel katilimi. Hiçbir şekilde onun gibi olamazsın sen, Üstelik o; 'Hoşçakal' demişti giderken... Ve sen de gittin severken... Ayrıldım, yarım kaldım... Sorun değil; Zaten kırıktı kalbim, Zaten yaralıydım. Sen sadece, Kabuklarını kaldırdın yaralarımın, Ben de kanadım...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.