Mendirek

Senin düşünü ilk kez bir mendirekte kurdum Adımı yazdım hemen adının yanısıra Önce kuşlara sordum ardından balıklara Yorgun bir tekne gibi gece koynuna girdim Mendirek bir rüzgârın denize düşen izi Önünde dalgaların can çekiştiği duvar Arkasındaysa aşkın kanayan yarası var Ey şiir! Soluğunla gönendir gecemizi! Sonsuz'un son'u geldi artık bir sonE'yim ben Ucu hiçliğe çıkan o zâlim çıkmaz sokak Gibi bir karanlığı kazıyıp belleğimden Bir yürek çiziyorum adının yanına bak Ayışığı sızıyor kapıdan pencereden İzin ver de öpeyim öpülmedik yerinden