Metin Altıok İçin
A
Ahmet Necdet Sözer
0
Altın Yaprak
Sırtındaki kıl heybede
yalnızlık somun ekmek
bozlağı ve kedisiyle
hep kendine indi Metin
bir şiiri eğirerek
içim yandı dondur beni
tarazlanmış bir ömürdü
suskun kırılgan ve ürkek
hiç kimse-ydi hiç-i gördü
yangınlardan geçti Metin
bir acıyla sevişerek
dışım yandı söndür beni
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş