Sırada

uzat saçlarını gecenin balkonundan isteğimin çok tüylü suyuna. bir orman gecesinde bir kar gündüzünde, gördüm nasıl süzüldüğünü yırtıcı ölüm kuşlarının. hadi uçsun memelerindeki güvercinler hadi cennet ülkeni sun. kardeşliğin şarabını istemiyorlar söyle kaç sofra kaldı kurulu? baktıkça içleniyorum fotoğraflarına yüzlerini öpmüş anneleri ayrılığa benzer çilekeş kadınlar rüzgarlarına vurgun, onlar silahları ve şarkılarıyla hani şuracığından geçerlerdi korkularınla kaldığın zaman. ölümü en güzel kullandı onlar bir karanfil dişleri arasından aşk içinde ulaştırdıkları sana, cepheden, sürgünden, mapustan. sıra bizim, hadi günler bitiyor. hadi uzat mavi saçlarını yenik gövdemin üstünden.