Mevsimler

I Kitabı aç kinle dolacaksın ilk sayfada, silah resimleri çizeceksin sevgilinin kod adının koynuna, sevgilinden bile korkacaksın, utanacaksın aşık olmaktan ve saçlarını taramaktan. Çabuk büyüdün zamandan çabuk, avuçlarında yorgun bir yaz, aşık oldun bunu yaz bir kenara. -- Ben seni hâlâ seviyorum, sen hâlâ eskisi gibi misin? --Biraz daha büyüdüm, daha kalın kitaplarım var ve daha uzun saçlarım, alnımdaki yara derinleşti kırıştırınca alnımı görünmüyor ama bir de artık ben de seviyorum, çenemi incelttim daha rahat öpüşmek için. --Eksik birşeyler ya da fazla birşeyler var çırpınarak yaşadıklarımıza dair biliyorsun seni hep sevdim öpecek gücüm mü yoktu bilmiyorum. Kitabı kapat ve dağıl, kravatı çıkar ve çiğne, hazır ol nasırlarına yazın, siste yaşadınız büyük bir aşkı çelimsiz bacaklarınız vardı kaldıramadınız sen ve kerime II Saklan kendinden ve kardeşinden esmer bir düşmanın var dışarıda, çıkar kravatını sandıktan gir sıraya sakalını uzat tel tel ve sok şablonlara kanasınlar ve kansın özgürlük, bir şeyleri kıraman gerek çağa karşı, yarım isimlerle çık meydana ve savun herksi sevda uğruna. Acımak mı yüreğine?Hakkın yok! Sabırla bekle aşkın zamanını. --Güçlü değilsin,ellerin bozuk, savaşın çukurları var yüzünde ve kafanda savaşın gürültüsü. Elbet sana yurt olacak yollar vardır seviyorsan eğer insanı ve günü --Baskın var yüreğim ayağa kalk sana Tülinin lüks dudaklarını getirdiler bırak gögsümü sömürmeyi bir kılıç da sen kuşan aşkın onuruna III Yırtıl,çarp kendini toprağa, karanlık kuşatsın seni tutsak alan telleri, daha ustalaşacakcın acı çekmekte, hep gidenlere bakıp gitmeyi özleyeceksin, kalmak güle benzeyen bir ihanet boyası olacak, anlatacaksın,acizleşeceksin köleleşeceksin. Tükenişe geçecek bütün rakamlar, bütün hayatları dünyanın balkonuna sinmiştir ve bir ses durmadan uzaklaşacak, kaçaklığının farkına varacaksın, yüzünü artık gece saklayacak utancından, aynaları farkedeceksin dört yanındaki. Ve bir mevsim daha eklenecek iklimine ikliminse delik deşik edilmiş bir toprak, sokaklar senindir, kaçaklar dostundur, bütün çift harfeler darağacı olur boynuna, üstüne yalnızlık yazdırdı bu şehir yağmurlarla, sesinin yağmurlarla yokolduğu yollardan kaçacaksın kimseler tutmasın yüreğinden. Uğurlayacaksın toprağa doğru bütün aşklarını ve bir türkü tutturacaksın gökyüzüne doğru. "Kalenin dibinde taş ben olaydım."