Kavgalar Büyüdükçe

Kerbelâ’ya dönse de günler birer birer yakıp kavursa da bağrımızı çöl ayazı sevinçler büyüyor kavgalar büyüdükçe ve âsi bir tay gibi şahlanıyor içimizde. Sevda bir yanda büyüyor, zulüm bir yanda öylece akıp gidiyor günler aylar ve yıllar ürperiyor yüreğimizde anılarla acılar. Sürüp duruyor hayatımızda zemheri soğuğu bir diken gibi batıyor etimize hâlâ ve hâlâ hesabı tutulmamış acılarla yüklüyüz ferağımızda kalmış her biri, mülkümüz olmuş hayatımız heder edilmiş bunca zaman bunca zaman peşimizi bırakmamış zulüm üstelik unutulması mümkün değil hiçbir şeyin. Şimdi bir yol ayrımındayız çekip gitmiştir nice dostlar ama yalnız değiliz binlerce ışık fıkırıyor direniş günlerinden sarıp sarmalıyor umudu, aşkı ve dünyayı suların akışı, günlerin doğuşu ve sevdanın gül yüzü yeni baştan kaleme almaktadır tarihimizi.