Bir Sevginin Adıydı Kutsanan Özgürlük

Bir kez kutsadım seni; Yağmurlar düşüyordu yanaklarından Ellerin sıcakmı sıcak Ve kararlıydı... Sevgiye inen yumruklara Tahammülsüz bir başkaldırıydı, Özgürlük şarkılarına birkez Alıştımı kulaklar Başka seslere kapanırdı. Bir kez kutsadım seni; Dudaklarının sımsıkı kapandığı zamanlarda Kararlı bakışlarının Acıları gerilerde bırakan Bir limon gibi sıkıp atan parlaklığında... Bir ömür törpüsüydü adımların Özgürlüğün hep bir adım gerisinde Yüreğinin dal budak sarmış Sokaklarında kayboldu sevgiler Kan kırmızı umutlar... Bir kez kutsadım seni; Şeytan tuzaklarına gülüp geçerken Nasıl dayanmıştı bedenin ve de ruhun Çelik bir yay gibi gerildiği zamanlarda Doğrusu buydu özgürlük adına takınılan tavrın Doğrusu buydu insan olmanın Ve buydu yaşamanın. Sen özgürlüğü açlığa yeğ tuttun,ödünsüz Sevgiyle beslediğin özgürlüğünü. Beklediğin başucunda duran Yıldızlardı bir yanıp bir sönen, Kışın soğuğu bile ürkütemedi seni Özgürlük kömürüyle ısındın Mutluluğu özgür yapabilmek için savaştın Acılara tutsak mutluluğunu. Bir kez kutsadım seni; Senden olan bir cana bırakırken aşını Sevginin sıcak rüzgârları esince İnen kaşlarını... Özgürlük ateşiyle yanan Ve de hiç kaldıramadığın o ağır başını. Seni ilk kez gördüm gülerken Bir ufuk çizgisinde O kızıl ufukları bir gün yırtıp,gelecek dediğimde İnanmamıştın, Karanlıklar izin vermez demiştin. Fersiz gözlerinde yakaladım o ışığı Galiba der gibi,sen misin o güneş,sorar gibi. Bir kez kutsadım seni; Yaşamak için bir kez,inanarak güldüğünde Bir kez yaşamaya karar verdiğinde, Bir kez kutsadım seni,bir kez Mutluluktan ağladığında...