Eylül Düşleri

Sarı yaprakta buluşur gizleri eylülün Önünde solgun mevsimi sürükler Sokaklarda yazdan birikmiş hüzün Akmak için şehrin damarlarına... Sonbahar acı gülümseyişidir mutluluğun Eğreti iliştirilmiş tebessümlerin Bulut bulut ağlayışıdır, Mona-Liza' nın bir yüzü güler ellerimde Öbür yüzü hüzün kesilir gözlerimde O an içimden bir sarıgül düşer Gönlümün bulvarlarına... Hüzün hazandır hüzzam şarkıların sesinde Yaprakların yeşermediği yağmurlarda Gün ışığını kısmıştır bulutların ardında Yazdan kalan sesler mi yorgundur Kuş cıvıltılarının kesildiği ağaçlarda Öfkeli rüzgârların homurtuları vurur Eylülün donuk kahkahalarına... Kasvet çöl fırtınası gibi kavurur içimi Daraldıkça daralır ruhum İçimde bir süvari koşar Karları kürüyen nev bahara Sen eylül olursun içimde Hüzünlerimi ikiye katlayan Gönlüm yüreğinin üstünde dururken Gözlerimiz taşınır serabın ardına Geçip giderken içimizden eylül Tortusunu bırakır, Yüreklerimize inen hüzün bulutlarına...