Kalk Gel Ey Barış

Gece dolaşır içinde tutsaklığın Ölçüsü kaçmış uygarlığına Üç noktalı tam tam sesleri vurur Ve susar kara lekeler Güneşi içmek için. Terkedilmiş değerlerin yurdunda Çiğnenmiş inciler dökülür Zümrüdüankâ kaf dağından solur Kral edasıyla Abanoz direkli saraylardan Gündüz kararır Çelik yığınlarına tutsak âlemin Tepesinde iri kanatlı kuşlar Salınır dururlar İnsanlığın vicdanında Ve zulmün kurşunî sesinde. Ay'a basan ayaklar Burada karabasan olur Çocuklar vurulur günahsızlığından Uygarlık can çekişirken Vahşetin kanı sıçrar kızıl ufuklara Güneş kaybolur. Sen ey barış! ..Nereden ulaşılır sana? Kan kokan sokakları atlamadan Kalk gel gömüldüğün yerden Bütün haşmetinle, Kalk gel! .. Ey sevgili yâr Dünyanın merkezinde yangın var.