Kanamasın Yürekler
A
Ahmet Tığlı
0
Altın Yaprak
Senin bakışların uzun kar ışığı
Yanıldım yıldızlara bakarken
Bir kaç adım ötemde,
Karanlık kuyuların kör bakışında
Bir muhalif sestin duyulmayan.
Gönüldür bu;
Simli aynaların,dışarda havalanan uçakların
Yürek uğultularıdır paralanan.
Birlik önsözüdür;
Yarım kalmış sayfalarımın.
Tamamlanmak üzereydi
Gönül uzlaşması,
Bir virüs hainliği
Çökertmek isterken atlasımı
Koparılmak istendim
Bin yıllık duygularımdan.
Sen şeytandan ummasaydın
Çıkış umudunu,
Kapanırdı defterinde
Ayrılık sayfaları.
Ben kendime bile soramam
Kimliğimi,
Sana dokunur diye,
İnsan olmanın erdemine sığınırken...
Ayrılık tohumları senin bahçende
Yeşerirken bir ağu gibi,
Ehl-i Salip çarmıhlarına kandın.
Bir çarpı çekilmiş vatanımın üstüne
Çıngıraklı yılan itinasıyla.
Ben oraları bilirim;
Seninle aynı koğuşlarda
Kaç şafak saydım.
Senin burnun kanasa
Ağlayan ben olurum
Gülen eller,
Tut bin yıllık ellerimi,soğumadan
Kanamasın yürekler...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş