Küsme Birtanem

Ne zaman dilimi uzatsam yüreğine Küstüm otu gibi çekilirsin minberine Gözlerinden paslı bulutlar geçer Mazinin derinliklerinde boğulur ruhun. Susar şarkıların biten sevdalara Ellerinde bir demet sarıgül kalır Taşınırsın 'melâl'e savrulan mevsimlere. Fağfur kavanozu andırır yüreğin İçinde çileli sevgilerin gizlendiği Ürkek kuşlar gibi korkuların içinden Cılız seslenişlerinde sesinin yanındayken Birden kısılır sesin küçük serzenişlerimde Ruhumun ruhunu özlediği en mutena yerinde. Ne zaman özlesem rüzgârlara kapılıp Bir yelpazenin serinliğinde beklerken seni Gün tutulur ellerimde loş sokaklarda Sana giden labirentlerde kaybolurum Bir selamlaşma kadar kısadır seremonimiz Mehtabın sürüklendiği saatler kadar sessiz Bilemezsin ruhuma ne yağmurlar yağar Difenbahiyamın acı gözyaşları gibi Sevgim acıtırsa ruhunu bundandır Yüreğim sevginle yanan buhurdandır Lâvlar yanardağların eteklerinde söner Sense benim mehtabımda yanarsın Sönmeyen yıldız gibi her anımda varsın.