Kutsal Aşk

Bu gece sensizlik çöktü içime Son kokunda karışıp gitti rüzgâra Parmağıma düşen son gözyaşındı Son bakışındı arkamdan çağıran Ve özlemdi bizi uzaklara ağırlayan Ne o el sallayışlarını unutabildim Ne de kulağıma fısıldadığın O aşk sözlerini, Sen benim özlemimi Ben senin acılarını duyardım Yüreklerimize söz geçiremezdik Onlarla ağlar onlarla gülerdik Ne geceler yaşadık Yıldızların aydınlatamadığı Ne güneşler gördük Yüreklerimizin ısınamadığı Zulmün bir türlü kesilmeyen sesinde Bir acıdan bir acıya koşturup durduk Biz bu aşkı seninle Acılar içinde kıvranırken bulduk, Birlikte savaşırken yorulduk. İnan bana ey sevgili, Bu aşkın tahtını Yüreklerimizin en kutsal yerine kurduk.