Adsız

Kusursuz bir sevdanın öyküsüydü bu Yaşanan tüm çıplaklığıyla gerçek olan Bir aşkın öyküsüydü. Sessizce başlayıp, koca bir depremin ardından gelen Dünyanın felaket dediği bir sonu olan hikaye Hep o bildik sevdalardan değil, Mertçe, delice, çılgınca bir aşktı. Ya da hep öyle zannettim Okul yıllarında sevmiştim Daha ilk gün başlamıştı sevdam Sessizce uzaktan sevmiştim Ta ki diplomayı alana kadar Nasıl bir kaderdi ki, Okul bitmişti bitmesine ama Yine aynı odayı paylaşmaya devam ettik uzun yıllar Hep uzaktı, sanki her gün yeni tanışmış gibi Çekingen bakıyordu gözlerime Korkutucu, bir o kadar da asildi hani Uzun zamanlar boyu uzaktan sevmek zordu, Bu acının ta kendisiydi iliklerime kadar hissettiğim Bir adım yakında olup, Bir ömür uzakta durman işkenceden öte bir şeydi Yaşanan yaşanıyor zaman akıp geçiyordu Ne bir dur diyeni vardı ne de ses çıkaranı.