Avuntu

İçimde yeniden bir çocuk uyanıyor Ne ayıp, ne de günah, Yeniden ağlamayı öğrenmiş bir çocuk Bir fırtınadan çıkmış gibiyim, Yeniden, daha bir başka sevmeye başladım hayatı Ve yeniden sevmeyi seviyorum kör akşamlarda Kaybolan yıllara inat, herşeyi yeniden yaşamak istiyorum Ama bu sefer hatasız ve karşılıksız Keşke diyorum, keşke böyle olsa Ne faydası varki kendini avutmanın Hikaye belli zaten, her zamanki hikaye. Yine dışarı çıkacak, birini seveceğim Aylar belkide yıllar geçecek Ben yine mecnun o leyla Sevgimiz dilden dile gezmeye Hayranlık duyulmaya başlayacak, Hep hayal kuracağız, Sıcak bir ev, iki de çocuk Ölene kadar mutlu olmanın planları yapılacak İşte diyeceksin, işte aradığımı buldum sonunda Mutluyum ve mutlu kalacağım dedikten sonra Onu sevdiğine dair ne kadar söz varsa tüketeceksin Biraz daha zaman geçince Tükettiğin sevgi sözcükleri gibide Sevgin tükenmeye başlayacak Sevdanın hoyrat mevsimi başlayacak o zaman Kavgalar, dargınlıklar ve ayrılıklar Hepsi tek tek bir hançer gibi saplanacak kalbine Sonra sorgulamaya başlayacaksın kendini Neden böyle oldu ne değişti diye Eski günlere dönmek isteyeceksin. Biraz gayretle eski güzel günler geri dönecek Yine mutlu olacaksın fakat buda fazla sürmeyecek Kara gün ensene yeniden yapışacak Tamam diyeceksin buraya kadar Yeter bitti artık, Biraz daha zaman geçince yanlış yaptığını anlayacaksın Ama iş işten çoktan geçmiş olacak Ömrünü üzülmekle tüketeceksin. Sen yine en başa döneceksin.