Lanet Ettiğim Adamlığım

Göz değmemiş yüreğime, söz; Dilim hiç küfür söylememiş Hiç ağlamamış gözlerim Saf, kendi halinde, bir hayat benimkisi Daha doğrusu kendi halinde bir hayattı Sen gelene kadar Önce güneş gibi doğdun yamacıma Sonra bir kabus gibi çöktün üstüme Beni mi buldun be kızım koskoca dünyada Bir ben mi vardım oynaya bileceğin Her şeyimden vazgeçmiştim senin için Tüm sade yaşantımdan Hayallerimden ve umutlarımdan Geceleri sayıklar oldum adını Süzülen yaşlarımı bir bardakta topladım Damla, damla; Sırf sen yoksun diye hançeri sapladım kalbime Hiç acımadı, hiç ağrımadı; Buğday öğütmüyor artık, Seninle günahları paylaştığımız değirmen Tarlalarda ekinde vermiyor zaten Mum kokmuyor akşam yemeklerim Daha bir hırçın oldum sensiz Ama yinede sensizim Yanlış anlama, bu isyan, bu haykırış, bu burukluk Sana değil, aslında kendime Lanet ettiğim adamlığıma Göz göre göre bir yaz aşkı gibi Konduğun kalbime ağlayışım