'yâr' Diye Diye

A Ahmet Ünal Çam Ahmet Ünal Çam
0 Altın Yaprak
'Yâr' diye diye 20-07-2006 00:05 Ah halden bilmez yâr, gel! Kenarındayım bir hüznün Beni bırakma, beni tut. Yıkılmasın acılarımla yüzün, Bir kez güldür beni, sonra, ya sev ya unut. İçindeyim sılanın, içimde hâlâ gurbet Bitmeyecek, bitmeyecek biliyorum, sana olan bu hasret. Kan ağlıyor yüreğim, sevdam kan ağlıyor dudaklarımda bir acı tebessüm gözpınarlarımsa damlaya hasret. Ne gelir yâr, ne dinler halim. Yaralı gönlüme derdim söyler, derdim kendim dinlerim. Ey garip gönlüm! Ey hayırsızım, bitmez mi derdin, bitmez mi bu gönül sızım. 'Yâr' diye diye, düşürdün beni uçurumdan, düşürdün beni yardan, Ne halden anladın, ne de geçtin yârdan. Sürdüm şu sefil vucüdu da her diyardan Anladım ki çarem yine yârdan, yine yârdan.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.