En Eski Hicran

Beni çöl güneşi ile yargılama Yıkık sur diplerinde bağlama kollarımı Ayaklarıma nemli mahzenlerde pranga vurma Gözlerime mil çekme hür rüzgarın dağlarında Beni korkutma dişleri dökülmüş cadılarla Baharsız bırakma gelinlik kızlarımın saçlarını Çocuklarımın bahçelerinde pusatlarını yükseltme Dolaştırma çelik paletlerini sert ve acılı Geceye şarkı söylediğim yerlerde Ney sesinde inler en eski garipliğim Sonra asırlar geçer üzerinden Bir asır taze gözyaşları ile ağlar Ve öfkesini püskürür akışkan lavlara