Astım Acılarımı

1/ Bir bendi o Ya da o idi bir ben içre Ne inerdi zirvelerden düzlüğe Çıktığını gören yoktu. Ovadan doruklara Umudu sermayemdi. İçtiği cıgara aşkım Hayallerini yatırmıştı kumara Yani hayata… Yaslamıştı alnını O bencileyin mevsimin gözlerinde Efsunlu. Ve doğurgan bir akşamüstü Bir kasap çengeline astı acılarını Sancılarını bırakıp anıların köprüüstüne. 2/ Bir bendi o Bir de adıydı kehribar kulağına Uzun. Anlamsız. Biteviye fısıldanan Ve meraklı uçlarına kınalı parmakların Umudunun avı oldu bir akşam üstü Çöktü zamansız Antik ve bakırdan bir tepsinin kenarına Rüyalarını yatırmıştı kumara Buram buram buruldu zülfü İronik yaylasında elemin Beklentisi dilim dilim azaldı Turnaların tırnağına takıp canını Daldı hayalinin dışındaki mekana Bir bendi o. Ya da o idi bir ben Bir kasap çengeline astı acılarını Sancılarını bırakıp anıların köprüüstüne. 3/ Bir bendi o Bin dokuz yüz altmış. Ya da altmış sekiz Bir derin iz başlangıcıydı orta yerde Bendi belki o. Ya da o idi bir ben Gelimiyle güldürmüştü kıraç tarlayı Şakakları kırağıya vurgun bir başı Gidimi apansız ve acılı Zemheri misafirdi dağlarda daha Çekip istikbali dar bir sofada kınından Ya da sabrın sınırında kurulan dara Kara bir el dokundu tarlada başaklara Kartallara imrenirdi konuşanda Ne inerdi doruklardan aşağı Çıktığını ise... Bir ben ve o… Umutlarını yatırmıştı hayata Bir kasap çengeline astı acılarını Sancılarını bırakıp anıların köprüüstüne. Bir bendi o Ya da o idi bir ben Veya yaslı bir kefen