Asuman'a Şiirler: 5

Y/... Yağmuruna yandım asuman… Şakaklarımdan sızdı artan acılar Çorak kavramların izbesine yollandım Şafaklar aynel yakin el sallamada Ağır uykusunu bölüp ibis kuşları Antik ve günahperest fetişleri paralamada Çevir durma!... Çevir sayfasını mevsimlerin asuman Bak hamile hurmalar sancıya durmuş Bağdat'a giden kervanlarım göründü Zılgıt çekmede kârlı bezirgânlar... Yy/... Yağmuruna yandım asuman… Bulutların beyazladı saçımı Bak arabistan şimdi kum ağlamada Hurmalar neden hünsa bir bilsen Ebabiller ebrehe'ye zakkum gülü atmada Samarra'nın kubbeleri örtmede güneşleri " ya halife!Demede leylalar bir ağızdan Ben oyum bilesin ey asuman Oysa sen o değilsin beli... Yyy/... Yağmuruna yandım asuman… Kuşluk çanı usul usul çalmada Develerim çölleri yüklenip sırt sırt Güneşe aydınlık zamanlar taşımada Şakağına uzak değil güllerin O eski yesrib diyarı Ve tespih diye seni çeken sufiler Aç hokkanı sürmele gözlerimi asuman Kına sür avcuna kutsal kapların Seni çırpsın kanadında ankası diyarı kafın Ve dudağından bal sızan gümrah hurmalar... Yyyy/... Yağmuruna yandım asuman… Sürüp kozmik kısrakların izini Ve takılıp peşine ulu kervanın Gözlerim güneşte kavrulmada asuman Döndürüp haleb'in arka yüzünü Muhafızlar kapıları omuzlamada… Yarılsın işkembesi Savrulsun yıldızlardan ışıklı saman Ve aç bin hörgücünden ilkini Sahibi salih olan devenin Yağmuruna yandım asuman Yağmuruna ıslandım...