Dılo Dılo Şiir

1/. Şiir bu, Belli olmaz sağı solu… Yanar bir pınar başında çırpınarak Hüznüne karacaoğlan'ın " yüce dağ başında Yayılır taylar.Der karacaoğlan taylar ki toynakları altın suyuna batmış beyaza kesmiş kar misali ve dürüm dürüm dürülen bir mekanda alnının akıtması ışık serpmede bense yaz ortasında çaresiz sevdanın buzlarla sevişen zemherisine savurmuşum şiirimin kefiyesini yellere karşı " dılo dılo Ya ben ağlamayım Kimler ağlasın? Dılo, dılo" Deyin, ağalar kimler ağlasın? 2/. Şiir bu, Terk edilmez terk eder… Yakar frengelinde bile zulm ile Asri bir esir gibi başını karacaoğlan'ın bir yapıdır kurulur bugün yarın yıkılır apansız. Engel tanımaz camgöbeği sırça zındanlar " var mı benim gibi emeği zaylar?Der karacaoğlan Akasyalar çiçek açar Şaşkın bir kahkûl ayında Bense yıldızlar ortasında çaresiz Uçurmuşum şiir kuşunu Beyaz kıyametinde zemherinin Aranırım bir bilinmez türküyü dılo dılo " şu garip gönlümü kimler eğlesin? dılo dılo" deyin, ağalar kimler eğlesin? 3/. Şiir bu, Ateştir anası güneşin… İcbar eder ısıtmaya buzları Oysa donmuştur bir zirvede Yüreği karacaoğlan'ın elleri okşanacak kor arar saçında zamansız bir fırtına kuşunun yuvası " yüce dağ başında dumanlar tüter.Der karacaoğlan Öter fırtına kuşu Islık ıslığa üfürür öfkesini Bense karanlık vadilerde çaresiz Sele vermişim dize dize Şiirimin kısık ve cılız sesini " dılo dılo ya ben ağlamayım kimler ağlasın? dılo dılo" deyin, ağalar kimler ağlasın?.. 4/. Şiir bu, Kocaman bir marmaradır nokta üstünde… Ya da bir damla sudur Teyakkuz hâlinde bulutlardaki O ki karacaoğlan'dır ağustosta buz keser Yüreğindeki ise silme kor volkandır Ünler: " ölüm en kolayı Ayrılık beter.Der karacaoğlan Yeter artık karaca Terket o bengisulu pınarı Ve artık tepele bir uçtan uca osmanelini Ve tüm frengistan'ı mahvet bense marmara'yı aranıyım dile dile obruk yaylalarını şiirimi veriyim yele akayım kara cönügüne senin " dılo dılo Şu garip gönlümü" Karacaoğlan eğlesin bundan böyle Dılo dılo ağalar...