Dipsiz Karanlık
A Ahmet Yozgat
0
Altın Yaprak
D/.
Okudum bir alacasında akşamın
Kaderimin açık kalın cildini
Ellerim gezmede nükleer yarınlarda
Tuttum dallarını koca çınarın
Üzerini çizdim elimdeki kömürle
Beyaz olan her şeyin bir bir
Şerefsiz ve yapışkan kibir
Ezdi mütevazi tepelerin dervişlerini
Dağları kim yarattı?
Kim çizdi denizleri ovaya?
Silbaştan yazandım ben
Çağdaş ofset coğrafyaları galerilerde
En yücesinde ölçüsüz grafiğin
Ucuydu kıvrılan aşağıya usulca
Aydınlık doğuran yıldızlar
Elimden kayıverdi
Bana kaldı yalnızca
Dipsiz ve ürkütücü karanlıklar hediye
T/.
Teker teker uçtular yukarı hep yukarı
Üflediğim balonlar dayandı doruklara
Sıkıp suyunu kompleksimin ilahî bir presle
Toprağından doğduğum saksısına kendimin
Fersah fersah uzayan boyum durdu selama
Dayandı bulutlara kindar kasaturalar
Ne in kaldı çevremde ve damarında yılların
Ne de aynada silueti sevdiğim kadınların
Aydınlık doğuran yıldızlar
Elimden kayıverdi
Bana kaldı yalnızca
Dipsiz ve ürkütücü karanlıklar hediye
S/.
Söyle bana ey kristal bilge
Var mı benden anlısı?
Eğilin ey insanlar ve cinler!
Dağlar yere kapanın!
Dalmışken sevdasına gılgamışların
Düşüverdi yanıma mağrur ellerim
Bir var idim yok oldum
Bütün bunlar bir anlık
Güç, kudret ve debdebe
Elimden kayıverdi
Bana kaldı yalnızca
Dipsiz ve ürkütücü karanlık...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş