Mataram Silme Gözyaşım

I/. Yemen diye bir diyarda Kumlara garkoluben Doldurdum matarama Gözyaşımı çaresiz Sessiz ve usul doldurdum Kumdan deryaların göz kıvrımında Durdum. Bütün avunmuşluğumla Annem ağladı. Ben ağladım Sarışın kumlar ağladı De loy loy ağalar O muazzam Huş kalesi ağladı. II/. Bir Bekir'dim ben Malatya'nın yanık ardıç kokan Ve kızları uzun belikli Yoksul dağ köylerinden Bir Bekir Bir Kasım Bir karayağız Mihralim Hissiz eli omzumuzda çöllerin Diğeri seferberlik sülusu dağıtmada Erlerin omzu fişekli Mataralar dolu silme gözyaşı Anam ağlar, çölde boğulur sesi Ben ağlarım. Tertibim ağlar. De loy loy ağalar Ağlar, mütemadiyen o Huş kalesi III/. Çentende kundağını yar gibi mavzerimin Dediler " seferberliğe haydi" Gözlerimde ummanın yeşil kilidi Bağdaş kurup Yaylaların döşüne Saçlarını taradım ulu dağların Ben bir Bekir Dönüp baktım ağlamaklı Çavlanlarda erittiğim yıllara Kasım baktı Karayağız Mihrali'm baktı Taktı kelepçesini savaş artık Ben ağlarım Yâr ağlar. Anam ağlar De loy loy ağalar Huş kalesi uğunur yanıbaşımda Hisarının burcunda bir ebabil ağlar… IV/. Yemen diye bir diyarda Bir Bekir ben Bir de dağları sırtına çivilemiş Akşamları hüzün emziren hecin develeri Ağır ağır Kıvrık bir bedevi hançeri gibi Dalmışız yan böğrüne çöllerin Kasım koynuna saklamış " Gözlerimi içsindiye yar yağlığını Karayağız Mihrali'm vurgun Mihrali'm yanık bir ardıç kuşuna Böyle muhkem duruşuna bakmayın O ağlar gizli gizli Hecin ağlar, çöl ağlar, ben ağlarım De loy loy, ağalar Ağlar için için o Huş kalesi… V/. Kavramışız belinden o sarışın Necef'i Yemen diye bir diyarda Safi kızıl cenge kesmişiz Mihrali'm vurmuş kendini Ebabil izi sürmeye Bense Terkisindeyim bin yaşında bir atın Hayatın en yufka aralığında Sarışın bir şeytan sırıtmada Sırtında sahte bir taylasan Karabasan gibi Necef Hicaz duman pişirmede Bir Bekir. Bir de ben Tek dize söylemeden Yüreğimizden sıyırmışız yağlı kundak mavzerleri Çağırdığımız eski zaman türküsü Mihrali'm ağlar siperlerin koynunda Necef ağlar. Kenan ağlar Yani tekmil diyarı arap ağlar De loy loy ağalar Huş kalesi yağlı fişenk ağunur… VI/. O ki ağır ve değirmi kalçalı Umur görmüş bir Hadramut kadını gibi Yaşama gizem üfüren Huş'tur Kuştur çöle pişkin tuğlalar atan Fildir. Bindirip sırtına sarışın şeytanları Ruzigârla armaş dolaş bin yıllık dansa kalkan Ve uygunsuz halde kumlarla Kuru bir nehir yatağında Irzına ilişen tevarihin Bir ben ki zaten ölmüşüm Kızıl kundak bir akbaba pençesinde Zavallı. Ve dağlı Bekir Ne bilir çölün öldürücü ve efsunlu dilini Elini kaptırmış Mihrali'm Haramiler başının öğütücü dişine Eşine bir name yazamadan Bekircan ağlar Kan ağlar kevkebinden şimdi Mihrali'm De loy loy ağalar, de loy loy! Huş kalesi türkü yakar arkadan " Burası Huş'tur ağalar, Burası Huş'tur... Bu iş zor iştir..."