Oğul Ey!
A Ahmet Yozgat
0
Altın Yaprak
1/
Ey oğul!
Her alnına bastığım kırmızı benek
Bileğimden doğurduğum hüznümdü
Ve o gün
Yorgun toynaklarıyla. Fırlatan seni
En zarif yerinden. Delip gökleri
Beni de terkisinde taşıyan manevi attı
Var say kanattı yüreğim seni oğul ey!...
2/
Oğul ey!
Görünmez tekerlekler böldü sancımı
Kendi elemini doğurdu acım
Küçük bir yıldızı kavrayan avcun
Uzandı kahırgam annenin memelerine
Ve ak düşen umutlarına ömrün…
Küheylanlar eşindi samanyolu'nda
Mor tepeli horozlar türküye durdu
Ve o gün
Gecenin kısır karanlığı. Ak şafağı doğurdu
Yani o gün
Bezmimi delen manevi attı
Var say kanattı yüreğim seni ey oğul!
3/
Oğul ey!
Süt doldu çölün çatlamış çukurları
Yuvarlak tepeler ağladı birden
Yaşamın bileğinden. Kavrayıp ölüm
Düğün dernek kurdu mezarlıklara
Ve oğul
Nokta düştü. Son cümlenin sağına
Asumanın kınalı parmakları
Ve o gün
Işkırlağına bürünen manevi(y)attı
Var say ki kanattı yüreğim seni oğul ey!
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş