Son Yolcu

S/. Son yolcusuydum trenin Önümde başkaları Arkam dağa dayalıydı… Sevdalar sıçrıyordu çevreme Özlem iki çizgiydi tekerleklerden kalan Ellerim kefen devşirmedeydi Selvilerle çizilmiş kabrinden umudumun Bir bulut ağlıyordu alnımdaki vahadan Bir güneş kalkıyordu ufkundan acıların Daha demlenmemişti çayım Gümüş tabakam dürülü Kehribar tespihim halay başındaydı Gözyaşı sallıyordu garda yavuklum. son yolcusuydum trenin önümde başkaları arkam dağa dayalıydı. Ss/. Son yolcusuydum trenin Önümde başkaları Arkam dağa dayalıydı… Baharların ilkiydi belki Kışlar kış uykusunda can çekişmede Son yolcusuydum katarın amma Daha çalmamıştı kalkış sirenim Kemerimi yanlış iliklemiştim Oysa bir mevsim geridendi alışkanlığım Çanları çalınıyordu ömür çobanlarının Bir de sur-u israfiller Dönüp dönüpte tekerlekler Sevdalar savuruyordu çevreme İşlemeli mendilim bağlıydı bileğime Elimde tahta bavulup kırmızı boyalıydı. Son yolcusuydum trenin Önümde başkaları Arkam dağa dayalıydı. Sss/. Son yolcusuydum trenin Önümde başkaları Arkam dağa dayalıydı. Keşke diyordu cıgaramın dumanı Keşke kesilmeyeydi yaşlı biletim Bu ıssız dağbaşında gömülmeyeydi sevdam O sivri ve yalçınkayalar yırtmayaydı döşümü Oysa bir ananın nazlı kuzusuydum ben de Şalvarımın üstündeki kuşağım Kırmızı oyalıydı Daha açılmamıştı gömleğimin ilk düğmesi Muskam incecik sahtiyandandı Elemtereler çiçek açmıştı gülen yüzümde Uğurlayanımın ağzı lahutî dualıydı Son yolcusuydum trenin Önümde başkaları Arkam dağa dayalıydı.