Yedi Adamın Yedi Öyküsü
A Ahmet Yozgat
0
Altın Yaprak
Y/...
Yağmur adalet üzre yağıyordu
Islanıyorduk ahmakçasına yedimiz
Yedi yol sıçrıyordu yedimizin önünde
Ve şerareler öpüyordu dizkapaklarını yedimizin
Yedi yaşımıza dek ıpıslaktık
Kanıyordu…
Boyalı kelebeklerin kanıyordu yıldızlı kanatları
Sanal testereler harmandalına çökmüştü
Yedi yerinden dem tutuyordu yapraklar
Yollar çatallanıyor
Yedi çata ayrılıyordu…
Ben diye biri;
Yedi kez diz vurup göklere
Yere çaktım çarmıhını beynimin
Ve öptüm kaderi kaş arasından
Kozmik efendilere " teslimimdedim
İnanın yaptım imkansız olanı
Kendimi yedim...
Yy/...
Yedi çata ayrılıyordu toprak
Yağmurun yağışı gayrı nedense
Adaleti atmıştı kenara paslı zincirler gibi
Yedimizin altısını çağırdı toprak iştahla
Ta şafak atanda bir yıldız
Ve ben diye biriydim…
Kaldım yalnız ve hanadanımla
Düştüm mısraların labirentine
Tek başıma ve yedi kalem beynimle
Çalıyordu…
Saatler çalıyordu marşını acı ölümün
Yedi bağlı botlarım kana bulanıyordu çamur yerine
Yedi kere yuvarlanıyordum yolları
Ve yedi kere bıçaklanarak sağ küreğimden
Yağmur habire çeviriyordu
Takvim yapraklarını yedi kere
Seller böğürüyordu
Böğürüyor ve yedi kez yutuyordu kaderini
Ve kendisini doğuran lohusa yaprakları
Ben diye biriydim…
Bu bilgelikle yedi kere kutsadım toprakları…
Yedi yere döktüm yedi lüleden kanı
Öptüm kaderi kaş arasından
Kozmik efendilere " teslimimdedim
Ve yaptım imkansız olanı
Kendimi yedim...
Yyy/...
Yedi kez öpülüyordum alnımdan
Biz yedi adamdık çünkü
Yüklenip altımızın kaderini birimiz
Düştük mısraların labirentine
Yedi yol uzanmada şimdi sırt üstü
Ve yedi kere çağırmadaydı kendimi beynim
Yedi koldan çekildim albasan bulutlara
Yedi kaderi yaşamak üzre tek başıma
Karıma yedi çentik attım
Gözümü tuzlasın diye terim
Ben diye biriydim…
Yedi kutsal senaryoyu yedi kez yaşayıp düşlerimde
Öptüm kaderi kaş arasından
Kozmik efendilere " teslimimdedim
Ve yaptım imkansız olanı
Ben diye birini yedim...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş