Yetmezsin Ölüm

1/ Ölüm Ay ölüm Zifafı, tek yaşanan Karanlığın gelini 1/a Çömelse karamelek pınarımın başına Narlı arzum üfürse ateşten saatleri Canım damar damar sızsa toprağa Ve kırılsa, tuz buz olsa beni tutan aynalar Uzaktan bir kırık tel Ağlasa acıların bölük pörçük kervanında " oh, aman!" Damla damla can dökülse ağzımdan Bir kanlı kefen bürünse anılarım Nesebim batsa yedi kat, yok olsa dölüm Sen, sen, sen!... Beni yok etmeye yetmezsin ölüm. 2/ Ölüm Oy ölüm! Sevdası koyu karanlık Nefreti ak kefen… Gelişi anlık 2/a Kırılsa zemherinin sivri buzları Serçeler kanatsız yemlense yağmurlardan Zaman denen orospu atlasa küheylanlara Kırbaçlar şaklasa cümle günlere Dünya dolu dizgin. Takvimler kıraç Ak ve kırılgan zülüflü güzeller Diz çökse gecenin kanatlarına Kazanlara doldurup elem, acı, ağıt ve hüznü Ellerimi gömseler ve verseler senle el ele Nesebim sürülse cehennemlere ezilse dölüm Sen, sen, sen!.. Beni yok etmeye yetmezsin ölüm 3/ Ölüm Vay ölüm! Gecelerin prensi, korkunun adı Ya da kaçışan sokakların celladı 3/a Koyver sesini on yaşımın üstüne Kapıp sultasını ağlayan diyarların Dayan ağzımın eşiğine Çöllerime derin ve karanlık kuyular kaz İnce uzun tünellerden taşı başımı Uzat uzat. Veya kısa tut hicranımı Ateşlere harman et saçılgan saçlarımı Sulara sar yar diye kandırarak Asfaltlarda yay üstüme gazeteleri Yarıl şahdamarımda Nesebime sürgün yaz ayazlara. Buz kessin dölüm Sen, sen, sen Beni yok etmeye yetmezsin ölüm 3/b Gülüm Gel artık vazgeç bu sevdadan… Beni yok etmeye yetmezsin ölüm