شمارهٔ ۱۵۵
ا اثیر اخسیکتی
0
Altın Yaprak
ای غمت در جان من آویخته
نه که خود با جان من آمیخته
یاد رویت در نگارستان دل
صد هزاران مهر و مه انگیخته
غمزه ی خونخواره ی بی آب تو
آب چشم و خون دلها ریخته
خاکپاشان دو عالم را هوات
آب بر رخ خاک بر سر بیخته
دوری روی تو دور از روی تو
کار من چون زلف بر هم ریخته
باد سردم هر دم از نوک مژه
صد هزاران نکته اشک آویخته
هرکه را با خویشتن خوانده غمت
چون اثیر از خویشتن بگریخته
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş