شمارهٔ ۵۵
ا اثیر اخسیکتی
0
Altın Yaprak
با سرو قدت چمن بسوزد
وز مشک خطت ختن بسوزد
جایی ست جهان تو که آنجا
شهبال عقاب ظن بسوزد
عشاق تو را ز شعله دل
بر تن همه پیرهن بسوزد
هر صبح ز آه آتشینم
چون صبح همه دهن بسوزد
در زاویه ی دماغ عشقت
ننشسته همه وطن بسوزد
از تاب تو در تبم که ناچار
چون دل بفروخت تن بسوزد
دام به گهی ات بر نیاید
ور خرمن صد چو من بسوزد
در زلف تو جان ماست ترسم
کو را رخ شعله زن بسوزد
کز بهر خلاص شوی هندو
رسمی ست که خویشتن بسوزد
هر کاو چو اثیر کشته ی توست
از تف دلش کفن بسوزد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş