شمارهٔ ۷

مشرق مه دور گریبان اوست مغرب جان نقبه مرجان اوست حجله پروین بر سیمین او حاجب پروین لب خندان اوست ظلمت دل کوری هر خسته دل بر رصد چشمه حیوان اوست مجمع جان های جگرسوخته در کنف مشک پریشان اوست زهره شب از دامن میدان چرخ مشتری گوی گریبان اوست قاعده گر صبح مکلکل جمال غاشیه دار سگ دربان اوست وز بن دندانه کوه آفتاب حلقه به گوش سر دندان اوست چرخ جهان بین خرد بحر اوست لعل سخنگو حجر کان اوست یوسف دل ها نه یکی صدهزار گمشده در چاه زنخدان اوست دایره هرکه کم از نقطه ای ست عجم حروف خط فرمان اوست تحفه چه آرم به برش کز وجود هرچه بر آن دست نهی زان اوست اینکه اثیر است نه زان خود است گر گل و گر خار ز بستان اوست