Çardaklardan Kaçırdığım

bozkırda koşan posta katarına sor mektuplarımı ben yakalar söylerim ozanlara, birini buldum daha kaç dört yıl senin gölgende durulanırım yüzünün güneş almayan yanında, ağacın yosununda gözüm güneşe dalacak kadar çocuk olurum görürsün ilişecek pervaz arar yüzüm eylül yağmurlarında postacının hep aradığımız ellerine sor mektuplarımı ben yapışır söylerim ozanlara, bu aşk ansızın bitmez eteği güneş geçiren, çocukluğu öcülerle korkutulmuş kuşburunlu sevgilim de bilir öğrenci yatağımdayken kasabamın gölgeliklerine çekilir, ırmaklarında sevişirim korularında öğrenirim göğsümün rüzgar alan yanını yol kıyısına kurulan çingene çadırına sor mektuplarımı ben çağırır söylerim ozanlara, yoksa yitirdim mi yine arka sokaklara, arnavut kaldırımlarına çağır yanağımdan yangınları söndürür, küllerini kazırım eğilir usulca öptürürüm denize, bu martılar içindir koynumu bir dağın devrilmesine hazırlarım, bu da senin sahil kahvesinde anlatmış kıyıda odun toplayanlar her ikindi günbatışı moruna koşuyormuşum çıplak ayak saçımı değdirip dalgalara, afacan yunusla düşe kalka balıkçılar ağlarını toplarken görmüşler o yaz akşamlarına sığmayan, çardaklardan kaçırdığım dizlerini ezberliyormuşum mercanların dibinde