Pişman

İçindeki denizlerde masallarını avlayan korsanlara vuruldun sualini abes buldu müneccimler ezberlenmiş uçurumların kenarında oynuyordum gece sır tutan ağzıyla ağaran günü öptüğünde solmuş bir gülün izi kaldı senden nisanları isyana çağıran Nuhun yarası kadar derin Meryem gibi sakladığın yerlerinde çıbanlar çıkaran aşkı kilitledin kalbinin karanlık odalarına bir bir yırtttın hayal perdelerini çözülmedik kendin kalınca bulmacanda takvimlerin yabancısı parmakların şimdi uslanmadan geriye sayıyor günleri kehribar bir tesbihin tanelerine dokunur gibi.