Serseri

Koş senin artık bütün bu yollar Savur saçlarını rüzgarlar boyu Dağılsın gülüşün gecenin sesinde Meltem ol, yağmur ol Baharlar boyu salın gözlerimde Ama unutma Yıllar geçse de üzerinden Sevdan saklı bir sızıdır ellerimde... Benden öğrendiğin ne varsa aşka dair Bırak avuçlarına fakir çocukların Al götür saçlarınla bahardan kıştan Ve yüreğimden yana ne varsa koynunda Bırak avuçlarına öksüz kuşların Gözleri görmez olsun süzülen yaştan... Her bahar dal veren çiçekler gibi Her bahar yeniden doğur umudu Savur gönlüne Rüzgar ol sonra savur kendini Karışsın küllerim senin küllerine Ve çağır gecenin koynunda kalırsan bir gün Çağır ben yanarım Bensiz geçen günlerine... Bu hüzün her gece benim yoldaşım Bilmem hangi mezar anlatır halimi Bilmem hangi yaralı şiir Vursam da sensizliğin voltasına kendimi Dökülür hatıran dallardan Sonra çalar götürür bir yalan bedenimi Sensiz saklandığım bu odalardan Koş senin artık bu yollar Savur saçlarını rüzgarlar boyu Aşk ol, sevda ol, yalan ol Zemherinin ayazıyla yansa da yüzün Sen gülüşler boyunca hep bahar ol İster yağmur yağsın isterse kar Yine de unutma gül yüzlüm Bu kentte seni hala deliler gibi seven bir serseri var...