Adımı Ve Yerini Bilmiyorum

Sıcaklığa eksilen takvim yaprakları el yakıyor Gölgede hayat karanlık Haziran bulutlarıyla cilveleşiyor günleri mevsimin Sübyan kulaklarımda yalancı gök gürültüleri Dünü yarına bağlayan zamanın tam ortasındayım Bütün mutluluklarım işgal altında Issız sokaklar ilk kez bukadar şevkatli Bahis oynuyorlar hayatıma boş mezarlar Aşşağılanıyor cesaretim durmadan Siyah gözlerimin müptelası oldu karanlık Ve kulaklarımda notaları kurşunlanmış bir ıslık Uzun bir süre aşkı sesimde öldürecek bir çığlık aradım Cesaretin inancı yendiği Asi ve hayata bağlı olmayan bir son Ay'ın hükmünü yitirdiği coğrafyada Çakan şimşeklerle anlık aydınlanıyordu gözlerim Yeni bir ışık bulunmalıydı Miladını yitirmiş günler vardı avuçlarımda Her şafak hayatıma tehlikeli bir imza Umut çocukluğun kısa pantolonlarında yama Ve hayatı öpüyordum ağaçların saçlarında doya doya Dağılıyordum Dünya'nın göğsünde ki stabilize yollarda Bulutların damla süsündeki intiharlarına şahitti tenim Sadece ölülerin hissedebileceği keskinlikte toprak kokuyordu hava Nefes alırmıydı diriler ? Bilmiyorum Bir bebeğin hayatı yakan sesinde arıyorum mutluluğu Gelip geçiyor günler Ölümü öldüreceğim bir hayat Ve seni yaşatacağım bir toprak arıyorum Ağlamıyorum artık uzun bir zamandır Hazır susmuşken dünler Yana yana öğrendim sönmeyi Neredeyse büyüdü zaten Bıyıkları terliyor ayrılığın Sahiplendi ruhu yabancı gelen beden Artık alın teri kadar kutsal Ve bir okadarda tuzlu şimdi hasret Recmedildiği yerden sarıldı umuda yeni bir hayat Güneş battığı yerden doğdu Parçalı bulutlu günler çiziyorum günüme geceden Islak mazeretler yaratıyorum yokluğuna Yalnız arada gelip gidiyor aklım Biraz deliyim halen anlayacağın Ve Ay'a soğuyamadı bir türlü gecem Her gün batımı kanlım